هدف از این مطالعه، تولید پودر پالپ چغندر قرمز با استفاده از تکنیک خشک کردن فوم مت و بررسی اثر ضخامت فوم بر سینتیک خشک شدن و ویژگی های فیزیکوشیمیایی و ریزساختاری پودر حاصل بود. جهت تهیه ی فوم، اووآلبومین با غلظت 2% (وزنی/حجمی) به عنوان عامل فوم ساز به پالپ چغندر قرمز اضافه شده و برای مدت و سرعت مشخصی تحت همزنی قرار گرفت. فوم تهیه شده در ضخامت های 5، 6 و 7 میلی متر بر روی پلیت های آلومینیومی گسترده شده و سپس، در یک خشک کن کابینتی با هوای داغ در دمای 50 درجه ی سانتی گراد و سرعت هوای ثابت 1 متر بر ثانیه خشک گردید. نتایج نشان داد افزایش ضخامت فوم از 5 به 7 میلی متر تاثیر معناداری بر نسبت و محتوای رطوبت نداشته ولی سبب کاهش معنی دار (05/0p <) نرخ خشک کردن به میزان 63/29 % گردید. ضریب انتشار موثر رطوبت به طور معناداری تحت تاثیر ضخامت فوم قرار گرفت و محدوده آن از 9-10 ´ 550/5 تا 9-10 ´ 388/7 متر مربع بر ثانیه متغیر بود. همچنین با افزایش ضخامت فوم، به دلیل افزایش زمان خشک شدن و دناتوراسیون بیشتر پروتئین ها، یک روند افزایشی در شاخص کار و نسبت هوسنر و درنتیجه روند کاهشی در جریان پذیری پودرها مشاهده شد. دانسیته توده ای و ضربه ای پودرها به دلیل تغییر محتوای رطوبت ناشی از افزایش در ضخامت فوم، به طور معناداری کاهش یافتند. ضخامت تأثیر معنی داری بر شاخص حلالیت در آب و شاخص جذب آب نداشت. بررسی ریز ساختار پودرهای تولید شده با میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی نشان داد که با افزایش ضخامت فوم، ترک خوردگی و زبری سطحی ذرات پودر افزایش یافت. نتایج این مطالعه و مطالعات تکمیلی می تواند به بهینه سازی تولید پودر چغندر قرمز به عنوان رنگ دهنده طبیعی مواد غذایی و حفظ بهتر ویژگی های تغذیه ای و عملکردی آن منجر شود.

زمینه مطالعاتی: در مطالعه ی حاضر سینتیک خشک شدن تمشک به روش فوم مت و خواص فیزیکی شیمیایی پودر حاصل، تحت تاثیر سرعت هوا مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: برای تهیه ی فوم از اوالبومین و متیل سلولز هر کدام با غلظت 5/0% به ترتیب به عنوان عامل فوم ساز و عامل پایدار کننده ی فوم استفاده شد. فوم تهیه شده در ضخامت 7 میلی متر بر روی پلیت آلومینیومی گسترده شده و در یک خشک کن کابینتی با هوای داغ در دمای 70 درجه ی سلسیوس و سرعت های 2 تا 4 متر بر ثانیه خشک گردید. نتایج: نتایج نشان داد که ضریب انتشار مؤثر رطوبت در بازه 8-10×391/1 تا 8-10×723/1 متر مربع برثانیه بود و افزایش سرعت هوای خشک کردن از 2 تا 3 متربرثانیه و 3 تا 4 متر بر ثانیه، تأثیر معنی داری بر آن داشت (05/0p <). با این حال، افزایش سرعت هوای خشک کردن بر محتوای رطوبت، نسبت رطوبت و نرخ خشک شدن محصول در حین خشک شدن، تأثیر معنی داری نداشت (05/0p>). تغییرات شاخص کار و نسبت هوسنر در سرعت های مختلف خشک کردن از لحاظ آماری معنی دار بود (05/0p <) و افزایش سرعت هوا از 2 تا 3 متر بر ثانیه، سبب کاهش مقادیر آن ها گردید که نشانگر بهبود جریان پذیری پودر در سرعت هوای 3 متربرثانیه بود. همچنین، مقادیر میانگین محتوای رطوبت پودر، شاخص حلالیت در آب، شاخص جذب آب، شاخص کروما و میزان روشنایی پودر تمشک، با افزایش سرعت هوای خشک کردن به طور معنی داری افزایش یافت (05/0p <). در صورتیکه، دانسیته ی توده ای، ضربه ای و ذره ای و اختلاف رنگ کلی پودر، با افزایش سرعت هوای خشک کردن کاهش یافت (05/0p>). نتیجه گیری نهایی: پودر تمشک تولید شده به روش فوم مت، به دلیل دارا بودن محتوای آنتوسیانین بالا، می تواند به عنوان افزودنی طبیعی در محصولات غذایی مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه مطالعاتی: بروکلی منبع غنی مواد معدنی، تأمین کننده ویتامین ها و منبع آنتی اکسیدان های طبیعی است. با توجه به فسادپذیری بالای بروکلی، جلوگیری از فساد آن برای حفظ ترکیبات زیست فعال حیاتی می باشد. خشک کردن روشی است که برای افزایش عمر ماندگاری محصولات غذایی کاربرد بسیاری دارد. هدف: هدف از این پژوهش بررسی اثر روش خشک کردن (هوای داغ کنوکسیونی (CHA)، مایکروویو (MW)، هوای داغ-مایکروویو (CHA-MW)، مایکروویو-هوای داغ (MW-CHA)) بر پارامترهای سینتیک خشک کردن (محتوای و نسبت رطوبت، نرخ و زمان خشک کردن، ضریب انتشار مؤثر رطوبت و انرژی مصرفی) فوم پالپ کلم بروکلی است. روش کار: فوم از 3 درصد (وزنی/وزنی) سفیده تخم مرغ به عنوان عامل فوم ساز و 5/0 درصد (وزنی/وزنی) محلول متیل سلولز به عنوان پایدارکننده کف تهیه شد. فوم بروکلی (ضخامت 5 میلی متر) با استفاده از روش های هوای داغ (دمای 40 درجه سانتی گراد و سرعت 1 متر بر ثانیه)، مایکروویو (90 وات)، مایکروویو-هوای داغ (MW-CHA) و هوای داغ-مایکروویو (CHA-MW) با همان دما و توان روش تکی، تا رسیدن به وزن ثابت خشک شد. نتایج: ترکیب روش مایکروویو و هوای داغ (در هر دو شکل پیش تیمار و پس تیمار) نسبت به روش مایکروویو به تنهایی، موجب کاهش ضریب انتشار مؤثر و نرخ خشک کردن و افزایش انرژی مصرفی گردید. میانگین محتوا و نسبت رطوبت نیز تحت تأثیر روش خشک کردن و نحوه ترکیب مایکروویو و هوای داغ قرار گرفت؛ به این صورت که در روش خشک کردن مایکروویو-هوای داغ (MW-CHA)، میانگین محتوا و نسبت رطوبت در مقایسه با روش مایکروویو و هوای داغ به تنهایی، بیشتر بود اما میانگین محتوا و نسبت رطوبت در روش خشک کردن هوای داغ-مایکروویو (CHA-MW)، کمترین مقدار بین چهار روش دیگر را داشت. نتیجه گیری نهایی: بر اساس کمترین میزان مصرف انرژی، زمان فرایند، میانگین محتوا و نسبت رطوبت و نیز بیشترین میزان ضریب انتشار مؤثر رطوبت و نرخ خشک شدن، روش مایکروویو با میزان مطلوبیت 88/0 و پس از آن روش CHA-MW با میزان مطلوبیت 7/0 روش بهینه برای خشک کردن فوم بروکلی شناخته شدند.

سابقه و هدف: خشک کردن یکی از قدیمی ترین روش های نگهداری مواد غذایی بوده و یک فرآیند پیچیده شامل انتقال جرم و حرارت همزمان تحت شرایط ناپایا است، که می تواند باعث تغییرات قابل توجهی در ساختار و ویژگی های فیزیکوشیمیایی مواد غذایی شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر غلظت اوآلبومین در سه سطح 1، 2 و 3 درصد بر سینتیک خشک شدن موز نارس و ویژگی های کمی و کیفی پودر تولید شده به روش خشک کردن کف پوشی بود. مواد و روش ها: برای تهیه کف پوره موز نارس، متیل سلولز (5/0 درصد وزنی-وزنی) به عنوان پایدارکننده و پودر اوآلبومین به عنوان عامل کف ساز به کار گرفته شدند. در این پژوهش، تاثیر غلظت اوآلبومین در غلظت های 1، 2 و 3 درصد وزنی-وزنی، در دمای 70 درجه سلسیوس با ضخامت کف 3 میلی متر بر روی سینتیک خشک کردن کف موز نارس و خواص فیزیکوشیمیایی پودر تولیدی از قبیل دانسیته توده ای، دمای انتقال شیشه ای، شاخص حلالیت در آب مورد بررسی قرار گرفت. برای آنالیز آماری از یک طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار استفاده شد. مقایسه میانگین ها بر اساس آزمون دانکن در سطح احتمال خطای 5٪ انجام شد. یافته ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان دادند که افزایش غلظت اوآلبومین سبب افزایش معنی دار ضریب انتشار موثر رطوبت شده و همچنین سبب کاهش دانسیته کف و افزایش میزان تخلخل، انبساط و پایداری کف گردید. دانسیته توده ای و شاخص جذب آب نیز با افزایش غلظت عامل کف ساز روند نزولی از خود نشان دادند. علاوه بر این، با افزایش غلظت اوآلبومین از 1 به 2 و از 2 به 3٪ ، شاخص کار و نسبت هوسنر به ترتیب افزایش و سپس کاهش پیدا کردند. پایین ترین دمای انتقال شیشه ای نیز در غلظت اوآلبومین 2٪ بدست آمد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، بررسی خواص فیزیکوشیمیایی محصول نهایی نشان داد که پودرهای تولید شده در غلظت اوآلبومین 1 درصد از بیشترین جریان پذیری برخوردار بودند. پودر پالپ موز نارس غنی از نشاسته مقاوم تولید شده به روش خشک کردن کف پوشی به عنوان یک محصول طبیعی غنی شده با پروتیین تخم مرغ و منبع فیبر عمدتا در تولید محصولات فراسودمند می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

هدف این پژوهش بررسی اثر تغییرات مقدار عامل فوم­ ساز کربنات کلسیم بر خواص فیزیکی و مکانیکی فوم آلومینیومی LM13 می باشد. فوم از جنس آلیاژ آلومینیوم LM13 با استفاده از عامل فوم­ ساز کربنات کلسیم (CaCO3) و ذرات تثبیت کننده فلز کلسیم (Ca) با چگالی های از 3/0 تا 5/ 0 gr⁄cm3 (چگالی نسبی 12/0 تا 18/0) و اندازه حفره 25/0 تا 92/0 میلی متر تولید شده است. تأثیر میزان عامل فوم­ ساز بر اندازه حفره­ ها، کمترین ضخامت دیواره­ ها و چگالی مورد ارزیابی قرار گرفته است. در ادامه رفتار مکانیکی فوم ها با استفاده از آزمون فشار تک محوری مورد بررسی قرار گرفته و تغییرات استحکام فشاری، ویژگی­ های الاستیک و ظرفیت جذب انرژی فوم ها در اثر تغییرات مقدار عامل فوم ساز بررسی شده است. مطابق نتایج بدست آمده استفاده بیشتر از عامل فوم ساز منجر به تولید فوم هایی با اندازه میانگین حفره بزرگتر و چگالی کمتر می گردد. همچنین افزایش مقدار عامل فوم ساز سبب کاهش مقاومت فشاری فوم ها در آزمون فشار تک محوری و ظرفیت جذب انرژی آن ها می گردد.

نانوذرات فوم سیلیکا در بسیاری از صنایع از جمله صنایع هوافضا، ساختمانی، حمل و نقل، بهداشتی و غیره به عنوان پرکننده مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به سبکی، خواص عایق حرارتی، استحکام فشاری مناسب و کاربرد این پرکننده به عنوان افزایش دهنده ویسکوزیته رزین به منظور چسب اتصال قطعات مختلف در صنعت هوافضا، در این مقاله به بررسی اثر پرکننده نانوذرات فوم سیلیکا بر روی خواص مکانیکی و الکتریکی نانوکامپوزیت پلیمری اپوکسی/ فوم سیلیکا پرداخته شده است. به منظور دست یابی به خواص بهینه، نمونه هایی با درصد وزنی مختلف ساخته شد. در ادامه جهت تعیین خواص مکانیکی کامپوزیت های تولید شده، آزمون کشش و آزمون خمش سه نقطه ای و به جهت تعیین خواص الکتریکی، آزمون ثابت دی الکتریک انجام شد. در پایان خواص مکانیکی و الکتریکی نمونه ها با درصد وزنی مختلف با رزین اپوکسی خالص مقایسه شد. نتایج نشان داد که بیشینه استحکام کششی رزین خالص، فوم سیلیکا 5 و 9 درصد وزنی به ترتیب برابر با 18، 16 و 10 مگاپاسکال است. بیشینه استحکام خمشی برای رزین خالص، فوم سیلیکا 5 و 9 درصد وزنی به ترتیب برابر با، 109، 85 و 67 مگاپاسکال به­دست آمد. بیشینه ثابت دی الکتریک اندازه گیری شده برای رزین خالص، فوم سیلیکا 5 و 9 درصد وزنی به ترتیب برابر با، 95/2، 97/2 و 09/3، بدست آمد. بیشینه تانژانت تلفات برای رزین اپوکسی، فوم سیلیکا 5 و 9 درصد وزنی به ترتیب برابر با، 16/0 ، 17/0 و 23/0 اندازه گیری شد. نتایج خواص الکتریکی حاکی از آن است که افزودن پرکننده فوم سیلیکا به رزین، تاثیر منفی بر روی خواص الکتریکی آن نداشته است.

مکانیزم انتقال حرارت فوم های پلیمری متشکل از سه مکانیزم مختلف از طریق فاز جامد، فاز گاز و تشعشع حرارتی است. ضریب هدایت حرارتی فوم های پلیمری، متاثر از خواص ساختاری این مواد است. از آنجایی که بررسی خواص عایق حرارتی فوم های پلیمری به دلیل وجود خواص مختلف و اثر متفاوت این خواص بر مکانیزم های انتقال حرارت، مشکل است، لزوم استفاده از مدل های تئوری مشهود است. تاکنون مدل های تئوری مختلفی برای تخمین ضریب هدایت حرارتی فوم های پلیمری ارائه شده است ولی در این میان ارائه یک مدل تئوری که براساس تعداد کمتری خواص ساختاری که اندازه گیری آن ها نیز به سهولت انجام گیرد، در کنار دقت و اعتبار کافی می تواند بسیار مفید باشد. بر همین اساس در تحقیق حاضر یک مدل تئوری که صرفاً براساس اندازه سلولی و چگالی فوم، ضریب هدایت حرارتی فوم های پلیمری را تخمین می زند، ارائه شده است. در قیاس با نتایج تجربی مشخص شد که خطای مدل تئوری ارائه شده، در بیشترین حالت تقریباً 8% است. در ادامه، اثر دو پارامتر مهم ساختاری، شامل چگالی فوم و اندازه سلولی روی ضریب هدایت حرارتی، مورد مطالعه قرار گرفت. طبق نتایج به دست آمده، برای دست یابی به کمترین مقدار ضریب هدایت حرارتی، چگالی بهینه نیاز به شناسایی دارد. از طرفی دیگر، انتقال حرارت گاز بیشترین نقش را در انتقال حرارت کل داشته و به منظور کاهش آن، ایجاد سلول های نانومتری به دلیل کاهش انتقال حرارت گاز نقش موثری ایفا می کند.